Saturday, 8 August 2015

എന്‍റെചിന്തകള്‍ക്ക് വഴി പിഴച്ചു
കണ്ണീരുപ്പില്‍ കൈപ്പാണധികവും
ചിരിയില്‍ ചായം പുരട്ടിയിരുന്നതാണ്
പാപത്തിനു മരണമല്ല ശമ്പളം
പണവും സുഖവാസവും തന്നെയാണ്
രതിയിലെ തീയ്ക്കു പേര് കാമമെന്നും
സത്യത്തില്‍ അത് പ്രണയമാണെന്നും പഠിച്ചു
ചിതകൂട്ടി കാത്തിരിക്കുന്നത് കാലമല്ലെന്നും
കയ്യിലിരുപ്പാണെന്നും അനുഭവങ്ങള്‍ പഠിപ്പിച്ചു
നഷ്ടങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലെന്നും വിട്ടു പോയതിനോടുള്ള
ആത്മാര്‍ഥതയാണ് ന്നഷ്ടമെന്നു തോന്നുന്നതെന്നും പഠിച്ചു
നെഞ്ചിലെ വേദനയുടെ ശരിക്കുള്ള പേര്
സ്വാര്‍ഥത എന്നാണെന്നും മനസിലാക്കി
മോഹഭംഗംഎന്നൊന്നില്ലെന്നും നമ്മള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ മറ്റൊരാള്‍ ചെയ്യണം എന്ന വാശിയേ അവര്‍ തോല്പ്പിക്കുന്നതാണ് എന്നും അറിഞ്ഞു
ഇനിയും പഠിക്കാന്‍ നാളേക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍
— 
ആട്ടവിളക്കിന്‍ തിരി മങ്ങി
വാരിച്ചൂടിയ വേഷം തീ വിഴുങ്ങി
എണ്ണ വറ്റും നേരമിറ്റ കണ്ണീരിനെ
സദസ്സറിഞ്ഞില്ലയെന്‍ കവിളറിഞ്ഞു
പാതി വെന്ത മനസിന്‍ നീറ്റലടക്കാന്‍
വന്ന കാറ്റിന് തിരശീല വഴി മുടക്കി
ഇരുളുപുണര്‍ന്നു സന്ധ്യ മരിച്ചതും
പുലരി വരിച്ചു ഇരുള് മറഞ്ഞതും
വിധിയാം വേദിയില്‍ ആട്ടത്തിനൊപ്പം മറഞ്ഞു
വേര്‍പ്പിറ്റുപടരുന്ന മുഖമെ ഴുത്തില്‍
നോവിനെ തോല്പിച്ച വന്യ ഭാവം പകര്‍ന്നു
കണ്ണ് ചോപ്പിച്ചോരാ ചുണ്ടയെ കളിയാക്കി
നെഞ്ചിലെ ചോപ്പെന്‍റെ കണ്ണില്‍ പടര്‍ന്നു
വന്യത്തിന്‍ ഒടുവിലോ ദൈന്യതക്കര്‍ത്ഥം
ചില്ലറ തുട്ടുകള്‍ മടി ചേരുവോളം
ആടിത്തിമിര്‍ത്തോരാ വേഷപ്പകര്‍ച്ചയില്‍
ജീവിതം വേരറ്റ നേരറിഞ്ഞില്ല ഞാന്‍
കദനം കഥയ്ക്കൊപ്പമിനി എഴുതിപ്പറഞ്ഞിടാം
വിരസമെന്നാകിലും വിധിയെ പഴിക്കുവാന്‍
വരികളില്‍ വഴികളില്ലിനി യെവിടെക്കതെങ്കിലും
വഴിമുടക്കാന്‍ വാഴ്വിലിനി വരികില്ലോരിക്കലും